Style wspinaczkowe — co warto o nich wiedzieć?

Różne style wspinaczkowe podczas pokonywania dróg

Style wspinaczkowe — czym są, jakie style wspinaczkowe wyróżniamy i czym się od siebie różnią? Na co powinniśmy zwrócić uwagę podczas doskonalenia umiejętności wspinaczki? Co oznaczają cyfry, które znajdują się przy drodze wspinaczkowej i co wspólnego mają z nimi style wspinaczkowe? Na te pytania odpowiadamy w poniższym artykule.

We wspinaniu, oprócz cyfry, czyli informacji o trudności drogi, istotny jest sposób jej pokonania, czyli styl wspinaczkowy, który jest wyżej lub mniej ceniony. Pozwala nam to na porównywanie swoich osiągnięć z innymi wspinaczami, a także ze samym sobą.

Style wspinaczkowe można podzielić na dwa rodzaje:

  • Używane we wspinaczce klasycznej, czyli free climbing,
  • używane w hakówce, czyli we wspinaniu ze sztucznymi ułatwieniami.

Dość powiedzieć, że najbardziej cenione jest przejście drogi klasycznie w najczystszym stylu, czyli on sight.

Style wspinaczkowe we wspinaczce klasycznej

OS / On-sight

Styl OS to przejście drogi wspinaczkowej bez jakiejkolwiek znajomości czy podpowiedzi w pierwszej próbie. Ponadto bez obciążenia układu asekuracyjnego. Zabronione jest przyglądanie się innym wspinaczom podczas przejścia drogi, którą zamierzamy pokonać tym stylem. To samo dotyczy oglądania filmików czy zjeżdżania z drogi obok i przyglądanie się chwytom. OS to najczystszy ze stylów wspinaczki sportowej. Jest także najbardziej ceniony, ponieważ jest najtrudniejszy. Mamy tylko jedno podejście! Dlatego przejście drogi w tym stylu zwane jest również — od strzału.

Flash

W stylu wspinaczkowym Flash podobnie jak w stylu OS mamy tylko jedną próbę. Różnica polega na tym, że możemy korzystać ze wszelkich podpowiedzi. Dopuszcza się również obserwację innego wspinacza podczas przejścia, jednak nie można oglądać chwytów ze zjazdu z drogi obok. Flash obowiązuje również w boulderingu, ponieważ z reguły wszystkie chwyty widać jak na dłoni. Co istotne — na boulderach mamy także tylko jedną próbę.

RP / Red Point/Rotpunkt

To styl, w którym musimy pokonać drogę bez odpadnięcia. W przeciwieństwie do OS i Flash możemy ją wcześniej znać dzięki próbowaniu na wędkę. Wcześniejsze style wspinaczkowe nie dopuszczały więcej niż jednej próby. W przypadku RF nawet jeśli odpadliśmy, to możemy spróbować ponownie. Po nieudanej próbie należy zjechać do ziemi lub początku wyciągu. Następnie wyjąć linę z przelotów, związać się jeszcze raz i zacząć od nowa. Ważne jest, że styl RF obowiązuje również w sytuacji, gdy przed przejściem czyściliśmy chwyty lub przyglądaliśmy się drodze ze zjazdu.

PP / Pink Point

Styl wspinaczkowy PP zakłada przejście drogi bez odpadnięcia, ale z powieszonymi ekspresami w punktach asekuracyjnych. Może to znacząco ułatwić przejście drogi. W szczególności długiej i z trudnymi wpinkami. Obecnie style wspinaczkowe Red Point i Pink Point traktuje się niemal tak samo. Dlaczego? Ponieważ mało kto zaprząta sobie głowę tym, czy ekspresy wiszą na stałe, czy dopiero wspinamy się z ekspresami w uprzęży. Jednak to znacząco obciąża wspinacza i dodaje trudności, chociażby mentalnych. Przede wszystkim w sytuacji, kiedy z dobrego chwytu nie jesteśmy w stanie wpiąć ekspresa. To sprawia, że trzeba podejść nieco wyżej i zaryzykować lot znad ostatniej zrobionej wpinki. Nastąpiło zatem rozmydlenie czy zmiękczenie tych stylów, co wyraźnie widać w skałach.

TR / Top Rope

W Polsce styl wspinaczkowy Top Rope znany jest jako wspinanie się na wędkę. Kiedyś z braku dostępności stałych punktów asekuracyjnych, Top Rope traktowano jako pełnoprawne przejście drogi wspinaczkowej. Jednak bez odpadnięcia i bez obciążenia układu asekuracyjnego. Styl ten obecnie nie ma już charakteru sportowego. Służy do pracy nad drogą, lub jako trening czy rozrywka.

Dodamy jeszcze, że te same style odnoszą się zarówno do wspinaczki sportowej, jak i wysokogórskiej. Jeśli powyższe style wspinaczkowe to dla ciebie czarna magia, zapraszamy do skorzystania z kursów wspinaczkowych. Prowadzimy je w naszej Akademii Wspinania climb2change.

Kup przewodnik z serii Najpiękniejsze ferraty.

Pozostałe style wspinaczkowe

RK/Rot Krels

Ten styl wspinaczkowy nosi również nazwę: Czerwony Krzyż lub YOYO. Po odpadnięciu wspinacz opuszcza się do ziemi lub pozycji no hand rest, skąd ponownie może się wspinać. Obecnie stylu Rot Krels nie używa się. Ciekawostką jednak jest, że w stylu tym nie wyciągało się liny z przelotów. Z tego powodu wspinacz do pewnego momentu szedł na wędkę.

AF/ All Free

Stylu All Free obecnie nie uznaje się jako przejścia o wartości sportowej. Wspinacz po odpadnięciu odpoczywa w ostatnim przelocie i dopiero kontynuuje wspinaczkę, bez konieczności zjazdu do początku drogi. Styl ten często stosuje się w górach, gdy brak jest siły lub czasu na przejście klasyczne drogi.

Solo

Styl wspinaczkowy solo to samotne przejście drogi wspinaczkowej. Nazywane także solo z liną, czyli z asekuracją. Wspinacz asekuruje się liną i może ocenić swoje przejście (OS, RP i inne style wspinaczkowe). Styl solo odnosi się do wspinania sportowego i tradowego na drogach jedno i wielowyciągowych.

Free solo

Jest to odmiana samotnej wspinaczki bez użycia sprzętu do asekuracji.

Style wspinaczkowe — wspinaczka hakowa

Wspinaczka hakowa oznacza wspinaczkę techniką sztucznych ułatwień. Jest to styl wspinaczkowy, który posiada własną skalę. W skali wspinaczki hakowej używa się litery „A”. Nie ma to związku z pierwszą literą alfabetu, ale z angielskim słowem „Aid”. Obok litery A znajdują się cyfry od 0 do 6, gdzie 0 oznacza najmniej, a 6 najbardziej ryzykowną wspinaczkę.

Przykładowe oznaczenia we wspinaczce hakowej:

  • A0 – podczas wspinaczki stajemy i chwytamy się punktów asekuracyjnych, np. ekspresa czy pętli. W trakcie wspinaczki następuje haczenie/przehaczanie drogi. Oznacza to, że trudne miejsca pokonujemy za pomocą sztucznych ułatwień. Ma to zastosowanie wtedy, gdy nie jesteśmy w stanie wspiąć się, wykorzystując do tego tylko skałę i siłę własnych mięśni. Stylu tego używa się najczęściej w górach. Przede wszystkim na wspinaniu wielowyciągowym, gdy droga nas przerosła, lub jest mokro i nie jesteśmy w stanie przejść jej klasycznie.
  • A1 – punkty asekuracyjne są z reguły pewne. Jeżeli są dobrze osadzone, nie powinny wypaść podczas lotu. Ławeczka do haczenia jest już wskazana.
  • A2 – jeden lub dwa słabe punkty, które mogą wylecieć. Reszta dość solidna, ale może być trudna do osadzenia.
  • A3 – na drodze występuje tylko kilka mocnych przelotów, większość zaś można wyrwać i polecieć na długość 15 metrów.

Jeśli chcesz podszkolić swoje umiejętności, to zachęcamy do zapoznania się z ofertą wyjazdów wspinaczkowych. Od lat wspinamy się w Austrii, we Włoszech czy w Hiszpanii.

Zapisz się na kurs skałowy

Więcej na temat wspinaczki dowiesz się z poniższych artykułów

UDOSTĘPNIJ


Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Shopping Cart
Przewiń do góry